In vrijwel alle landen wordt gedemonstreerd tegen ‘het coronaverhaal’ en de maatregelen van overheden om het virus in te dammen. Op deze planeet zijn veel sceptici te vinden die twijfels hebben over alles. Zowel over de aard van het virus, de ernst of zelfs het bestaan ervan. Gezonde twijfel is echter goed en al vrij snel leidt deze twijfel tot het stellen van vragen en tenslotte heuse complottheorieën.

Volgens drs. Mārtiņš Hiršs van de Riga Graduate School of Law twijfelen velen over de wijze waarop het fenomeen ‘coronavirus’ wordt geïnterpreteerd door de maatschappij en zijn deze twijfels ook bij zeer hoogopgeleiden waar te nemen. Hiršs is docent critical thinking en onderzoekt desinformatiecampagnes. Volgens hem is het normaal dat er twijfels heersen over het fenomeen omdat het in deze gaat om iets geheel nieuws. En dus zijn mensen per definitie nieuwsgierig. Zogezegd is er nog weinig mis met het kritisch denken.

Volgens Lūkass Andrjukaitis van the Atlantic Council zijn er momenteel drie verschillende typen complottheorieën over het coronavirus te onderscheiden. Wij zetten ze even op een rij. Ten eerste is er de ‘absurde theorie’. Een verklaring voor het fenomeen corona waarbij de verklaring dermate absurd is dat deze nooit empirisch kan worden bewezen of gesuggereerd. Volgens Andrjukaitis is het ‘verplicht vaccineren met chips’ zo’n absurde theorie die ver staat van de werkelijkheid.

De tweede categorie die Andrjukaitis onderscheid is de zogenaamde ‘blame game’. Waarbij de theorie vooral bedoeld lijkt te zijn om te verklaren wie of wat er achter de verspreiding van het virus zit. Zoals bijvoorbeeld de framing rondom het ‘China virus’ of dat de Amerikanen verantwoordelijk zijn voor de verspreiding van het coronavirus. In sommige gevallen denken mensen zelfs dat het Bill Gates persoonlijk was die het hele proces overzag. Inderdaad vergezocht.

De derde categorie van Andrjukaitis is de theorie de stelt dat het coronavirus eigenlijk geen gevaar is, maar wordt misbruikt door overheden om maatschappelijke veranderingen te verwezenlijken die alleen mogelijk zijn door een ‘crisisscenario’ af te spelen. Deze theorie suggereert dat overheden de wereldwijde pandemie als argument gebruiken voor het inperken van burgerrechten, het verminderen van de persoonlijke vrijheid en het beperken van democratische rechten. Op zich klinkt deze theorie erg redelijk wanneer de feiten worden aanschouwd. Echter leidt dit natuurlijk al vrij snel tot de discussie dat het inperken van die rechten noodzakelijk is om het virus in te dammen.

De Nieuwsframes Redactie lanceert daarom naast de drie categorieën van Andrjukaitis nog een vierde complottheorie. De theorie van de ontkenning. Namelijk dat het coronavirus eigenlijk non-existent is en dat het grote aantal positieve testuitslagen slechts betekent dat de geteste personen positief testen ‘op iets’, maar of dat dan corona is weten we niet. De theorie van de ontkenning suggereert verder dat al die positieve tests worden gebruikt voor het inperken van burgerrechten en sluit daarmee aan op de derde categorie van Andrjukaitis . Wellicht dat het ‘coronavirus’ slechts wordt gebruikt door overheden om te verklaren waarom het bijvoorbeeld zo enorm rustig is op allerlei plekken en dat het er sterk op lijkt dat 70% van de personen op aarde zijn verdwenen en vastzitten in een andere dimensie.

Ojee. Dat was genoeg complotdenken voor de maandagochtend.