De Nederlandse overheid lijkt volledig los gezongen van welke realiteit dan ook en dat is een groot probleem. De bubble waarin de overheid verkeert kost de Nederlandse belastingbetaler namelijk miljoenen euro’s extra. En voor wat precies? 

Het staatsbedrijf Nederlandse Spoorwegen, die de treinreizen mogelijk maakt tussen diverse steden, krijgt de beschikking over nieuwe verbindingen en meer treinen. Dat terwijl het aantal treinreizigers juist sterk is gedaald. Het staatsbedrijf is op uw kosten ook voornemens om -ondanks de daling in het aantal reizigers- juist meer ritten aan te bieden, zelfs 3.000 extra, zo meldt de NOS.

Doordat er extra treinen bijkomen is het ook nodig om extra spoorwegen aan te leggen voor nieuwe verbindingen. Het klinkt allemaal een beetje als een communistisch 5-jaren plan waar slechts weinig mensen voordeel aan beleven, behalve de mensen die toevallig in het circuit rondlopen. Volgens ProRail directeur Sybren Hazenberg is dat allemaal harstikke logisch, zo stelt hij:

“Al die nieuwe treinen hebben een plaats nodig op het spoor, zonder dat ze andere treinen hinderen. Daarom verdelen we de capaciteit op het spoor elk jaar opnieuw”

Dankzij het extra treinnetwerk gaan de reizigers vanuit Nederland naar Berlijn tien hele minuten per rit besparen.Dat andere treinen wellicht vrijwel leeg op allerlei tijdstippen doet er ogenschijnlijk niet toe. Wellicht ligt het ook aan de ticketprijzen op het moment, die natuurlijk enorm hoog zijn.

Maar hoeveel van de 17 miljoen mensen nemen jaarlijks de trein naar Berlijn? Misschien enkele duizenden? Of toch veel meer? Wat we in ieder geval weten is dat de Intercity naar Berlijn 7 keer per dag van Amsterdam naar Belijn rijdt. Volgens een woordvoerder van de NS is deze lijn naar Berlijn behoorlijk populair in de zomer, maar duurt het gewoonweg te lang voor zakelijke reizen.

Omdat we de precieze cijfers van het aantal reizigers van Amsterdam naar Berlijn niet weten deed de Nieuwsframes-redactie navraag bij de NS en wat blijkt? Het aantal reizigers voor de route Amsterdam-Berlijn werd niet met ons gedeeld jammer genoeg, want ‘sensitieve commerciële informatie’, en kan vanwege de private-publieke constructie die na de ‘privatisering’ door de staat is uitgevoerd ook niet worden achterhaald via een WOB-verzoek.

De Nederlandse Spoorwegen laat echter weten open te staan voor het inzetten van minder lange treinen, maar kan moeilijk minder treinen inzetten omdat dit effect heeft op de overstaptijden tussen allerlei locaties. Dit betekent concreet dat het model dus uitgaat van optimale verbindingen in het land -wel zo prettig- maar dat het plaatje kostentechnisch gewoon dramatisch is.

De Nederlandse overheid laat het echter allemaal zijn gang gaan en blijft subsidies verstrekken aan het private bedrijf waarvan zijzelf 100% aandeelhouder is, maar dan wel zo weinig subsidies dat de ticketprijzen ongekend hoog zijn. Hoe nuttig is dat nu eigenlijk?